Akupunktura
Akupunktura - jest najstarszą formą stymuloterapii skórnej, w której efekt leczniczy uzyskuje się przez nakłucie ciała człowieka igłą. Ze względu na mechaniczny charakter bodźca, możliwość dawkowania i częstotliwość zabiegów, akupunkturę uznaje się za metodę fizykalną. Mechanizm działania akupunktury jest tłumaczony przez różne teorie: Teoria odruchowa - nakłucie ciała igłą powoduje podrażnienie receptorów (zakończeń nerwowych skóry, mięśni, ścięgien). Powstałe impulsy biegną przez nerwy eferentne do rdzenia kręgowego i do ośrodków mózgowia zarządzających poprzez szlaki odśrodkowe czynnością poszczególnych narządów. Bodźce te usprawniają działanie układu autonomicznego i normalizują funkcjonowanie organizmu. Dzięki nim dochodzi do reakcji naczynioruchowych (rozszerzenia drobnych naczyń w chorym narządzie), co poprawia krążenie krwi i skutkuje pozbyciem się z chorego narządu metabolitów, odkwaszeniem jak również odżywieniem i dotleniem.
- teoria przeciwbólowa - tłumaczona prawem Haymana, teorią wrót bólu Mellzacka i Wall’a
- teoria neurohormonalna - przez nakłucie pobudzamy układ podwzgórzowo-przysadkowy nadnerczowy. Stymulacja jednego punktu daje odczyn adrenergiczny, a innych cholinergiczny
- teoria elektryczna - regulacja ładunków elektrycznych na błonach komórkowych
- teoria kapilarna - reflektoryczna regulacja krążenia kapilarnego
- teoria tkankowa - powoduje niespecyficzną proteinoterapię

