Akupunktura

Akupunktura - jest najstarszą formą stymuloterapii skórnej, w której efekt leczniczy uzyskuje się przez nakłucie ciała człowieka igłą. Ze względu na mechaniczny charakter bodźca, możliwość dawkowania i częstotliwość zabiegów, akupunkturę uznaje się za metodę fizykalną. Mechanizm działania akupunktury jest tłumaczony przez różne teorie: Teoria odruchowa - nakłucie ciała igłą powoduje podrażnienie receptorów (zakończeń nerwowych skóry, mięśni, ścięgien). Powstałe impulsy biegną przez nerwy eferentne do rdzenia kręgowego i do ośrodków mózgowia zarządzających poprzez szlaki odśrodkowe czynnością poszczególnych narządów. Bodźce te usprawniają działanie układu autonomicznego i normalizują funkcjonowanie organizmu. Dzięki nim dochodzi do reakcji naczynioruchowych (rozszerzenia drobnych naczyń w chorym narządzie), co poprawia krążenie krwi i skutkuje pozbyciem się z chorego narządu metabolitów, odkwaszeniem jak również odżywieniem i dotleniem.
 
  • teoria przeciwbólowa - tłumaczona prawem Haymana, teorią wrót bólu Mellzacka i Wall’a
  • teoria neurohormonalna - przez nakłucie pobudzamy układ podwzgórzowo-przysadkowy nadnerczowy. Stymulacja jednego punktu daje odczyn adrenergiczny, a innych cholinergiczny
  • teoria elektryczna - regulacja ładunków elektrycznych na błonach komórkowych
  • teoria kapilarna - reflektoryczna regulacja krążenia kapilarnego
  • teoria tkankowa - powoduje niespecyficzną proteinoterapię